Roden 011 Gotha G.IV 1:72 niemiecki bombowiec I wojna światowa

Gotha G.

IV-Plastikowy model do sklejenia i pomalowaniaSkal 1:72Zestaw nie zawiera farb i klejuBombowce Gotha G.

I, Gotha G.

II i Gotha G.

III, budowane w latach 1915-1916 przez Gothaer Waggonfabric AG, były zasadniczo nowym typem maszyny bojowej (bombowca). Niemniej jednak nie były one w stanie wykonywać „misji strategicznych"; tym terminem niemieckie dowództwo określało naloty na Anglię. Sytuacja uległa jednak radykalnej zmianie po udanych testach nowej modyfikacji Gotha w G.

IV. Gotha G.

IV różniła się od swoich poprzedników rozmiarem lotek na obu skrzydłach oraz tzw. „tunelem Gotha" - specjalnym wycięciem w tylnej dolnej części kadłuba, umożliwiającym strzelcowi obronę zarówno górnej, jak i dolnej półkuli. Ponadto zainstalowano dodatkowe zbiorniki paliwa, co zwiększyło zasięg. Po inspekcji przeprowadzonej przez Siły Powietrzne, natychmiast zamówiono 52 samoloty w Gotha Company, a kolejne 180 maszyn miało zostać zbudowanych na licencji Luft Verkehrs-Gesselschaft (LWG) i Siemens Schuckert Werke (SSW) do końca 1916 roku.

W marcu i kwietniu 1917 roku Kagohl 3, nowa jednostka wojskowa (nieoficjalnie nazywana Englanheschwaders), otrzymała pierwszą partię seryjnie produkowanych „czwórek". Baza Kagohl 3 znajdowała się w New Manchester, położonym na belgijskim wybrzeżu, w bliskim sąsiedztwie Wielkiej Brytanii.

Pierwszy nalot został przeprowadzony przez Kagohl 3 25 maja 1917 roku; jego celem były Folkestone, Shorncliffe i Cheriton. Rezultaty były straszliwe: zginęło 95 osób, a 192 zostało rannych, choć pod względem liczby ofiar nalot przewyższył najlepsze naloty sterowców. Do września 1917 roku włącznie Kagohl 3 bombardował Wyspy Brytyjskie jeszcze siedem razy (Londyn został zbombardowany trzykrotnie). 13 czerwca 1917 roku czternaście samolotów Gotha G.

IV zaatakowało teren w pobliżu stacji Liverpool Street, zrzucając łącznie 72 bomby. Zginęło 162 osoby, a 432 zostało rannych. Nalot ten przeszedł do historii I wojny światowej jako najpotężniejszy nalot, biorąc pod uwagę liczbę ofiar. Opinia publiczna Wielkiej Brytanii była tym zszokowana. Podczas gdy prasa oskarżała rząd o paraliż, Brytyjczycy zostali zmuszeni do radykalnej zmiany całego systemu obrony powietrznej; utworzyli tzw. „Sieć Obrony Terytorialnej".

Niemcy natomiast odnieśli triumf nad „pokonanym wrogiem". Kapitan Ernst Brandenburg, dowódca eskadry Kagohl 3, został odznaczony najwyższym odznaczeniem wojennym dla lotników - Pour le Merite („Błękitnym Maxem"). Wcześniej „Błękitnym Maxem" odznaczano tylko pilotów myśliwskich.

Od września 1917 roku Kagohl 3 przestawił się wyłącznie na naloty nocne, z powodu wysokich strat ponoszonych przez strategicznie ważne samoloty Gotha G.

IV podczas nalotów (brytyjska sieć obrony terytorialnej okazała się bardzo skuteczna). W tym samym czasie Kagohl 3 otrzymał nową modyfikację samolotu G.

IV - Gotha G.

V- - która stopniowo spychała „czwórki" na dalszy plan. Ostatnie pięć Gotha G.

IV skreślono z listy jesienią 1918 roku.

Symbol produktu: RO011Producent: Roden Ltd.