Opis
Podczas kryzysu monachijskiego (znanego również jako kryzys sudecki), kiedy Hitler domagał się podziału Czechosłowacji, Królewskie Siły Powietrzne wdrożyły plany zakamuflowania swoich samolotów w schemacie zwanym umiarkowanym w kolorach: ziemistobrązowy (Earth Brown) i ciemnozielony na górnej powierzchni dolnych skrzydeł dwupłatowców. Schemat ten był żartobliwie zwany Piasek i Szpinak, a malowano go za pomocą dużych gumowych mat nakładanych na samoloty. W przypadku wielu typów samolotów, a zwłaszcza myśliwców, stosowano zróżnicowany schemat, np. odwracano gumowe maty w przypadku serii parzystych i nieparzystych i nazywano je wzorami A i B. W ten sposób powierzchnie do tej pory ciemnozielone, stawały się brązowe i na odwrót. Od kwietnia 1939 r. do czerwca 1940 r., podczas bitwy o Francję, spód myśliwców był pomalowany tak, że lewe skrzydło lub cała lewa połowa spodu była czarna, a spód prawej burty pomalowany na biało. Było to znakiem rozpoznawczym dla własnych formacji przeciwlotniczych by nie strzelali do własnych samolotów. Zrezygnowano z tego podczas Bitwy o Anglię, kiedy spód samolotów zmieniono na kolor na „sky” dla myśliwców i lekkich bombowców dziennych, a czarny dla nocnych bombowców.