Opis
Zamysł autora wydaje się jasny: we właściwy sobie, groteskowo-ironiczny sposób pokazać w wielkim skrócie i swoiście podsumować jeden z największych koszmarów XX wieku, jakim był rosyjski ekspansjonistyczny komunizm, i spróbować odpowiedzieć na pytanie, co było jego źródłem i siłą napędową, i co ostatecznie przyczyniło się do jego upadku. [] Na dramat można więc spojrzeć jako na próbę rozliczenia się - w imieniu całego XX wieku - ze zbrodnią i traumą, jaką przyniósł ów najbardziej postępowy i sprawiedliwy ustrój w dziejach ludzkości.
Diagnoza Mrożka nie jest oczywista, a tym bardziej jednoznaczna, niemniej podstawowe intuicje i przekonania są wyraźne.
Fragment wstępu Antoniego LiberyDziś, gdy widmo tych imperialnych ambicji ponownie zawisło nad Europą, obserwacje Mrożka - dotyczące zarówno Rosji, jak i Rosjan - są wyjątkowo aktualne. Dlatego też, oddajemy w ręce Czytelników nowe wydanie dramatu opatrzone przedmową Antoniego Libery, mając nadzieję, że w mrożkowskich oparach absurdu znajdą zarówno ucieczkę od rzeczywistości, jak też pomoc w jej oswojeniu.