Opis
Homo religiosus to termin ukuty przez Mirceę Eliadego, który określa człowieka jako istotę religijną. Według Eliadego, tylko człowiek religijny jest w stanie w pełni rozwijać swoją naturę i korzystać z niej. Koncepcja ta opiera się na opozycji między sacrum a profanum, a także na przekonaniu o istnieniu ponadczasowych archetypów, które manifestują się w mitach, rytuałach i symbolice.
Współczesne interpretacje homo religiosus obejmują badania nad religijnością człowieka w różnych kulturach i epokach. W kontekście historii Polski termin ten pojawia się w analizach dotyczących chrystianizacji Mieszka I i jego roli jako władcy, który przyjął nową religię.