Opis
Pędy ma pędy szorstkie i brązowe, gęste drobno omszone, z małymi kulistymi czerwono-fioletowymi pączkami.
Kora jasnoszara, długo gładka, u nasady gałęzi tworzą się koliste fałdy.
Pączki małe, kuliste, okryte żywicą.
Igły na górnej stronie gałązki ustawione promieniście, na dolnej grzebieniasto rozłożone, skierowane ku wierzchołkowi.
Długości do 3 cm, miękkie, ciemnozielone i błyszczące, z podłużną bruzdą, o spodu kredowobiałe.
Nie pękają przy zginaniu.
Szyszki małe (6-8 cm), fioletowe lub granatowe, lekko widoczne łuski wspierające.
Pojawiają się już na młodych drzewach.
Jodła Veitcha jest uprawiana jako roślina ozdobna.
Jest gatunkiem odpornym na zacienienie w młodym wieku ale jest krótkowieczna.
Dobrze znosi mrozy, jest wrażliwa na suszę, nie lubi gleb wapiennych.
Dorasta do wysokości 30 m i 90 cm średnicy pnia.
Korona wąskostożkowata, gęsta z krótkimi konarami.
Nazwa pochodzi od nazwiska podróżnika i ogrodnika Johna Goulda Veitcha, który w 1860 opisał ten gatunek na górze Fudżi.
Drzewo chętnie sadzone w ogrodach i parkach.
W Polsce duże okazy znajdziemy między innymi w Kórniku i w Wirtach.
Przedmiotem sprzedaży są roczne sadzonki jodły veitichii o wysokości od 10 do 15 cm.
Sadzonki w doniczkach P9.