Żywoty świętych Starego i Nowego Zakonu. Tom I i II - Piotr Skarga - książka wyd. 1997

Tom I. 632 s.

Tom II. 658 s.

Żywoty świętych Starego i Nowego Zakonu na każdy dzień przez cały rok wybrane z poważnych pisarzów i doktorów kościelnych. Piotr Skarga ==Żywoty świętych Starego i Nowego zakonu==. To jedno z najpopularniejszych dzieł literatury polskiej. Za życia autora miało miejsce 8 wydań a po śmierci 30. Skarga był kontrowersyjnym budowniczym Unii Brzeskiej i Pierwszym Rektorem Akademii Wileńskiej. Twórca Bractwa Miłosierdzia. Wspaniały pisarz i mówca. Jako doradca króla przyczynił się do odrzucenia ustawy ==O tolerancji Religijnej== co spowodowało wybuch Rokoszu Zebrzydowskiego. Nienawidził wszystkiego co niekatolickie. Jego twórczość raz pełna ekstazy, rozmodlenia, a innym razem płaska i fanatyczna. ==Żywoty== nalezą do powstałej u schyłku starożytności dziedziny piśmiennictwa chrześcijańskiego zwanego ==Hagiografią==, obejmującego legendy o życiu, czynach, niezwykłym losie i często bohaterskiej śmierci najwierniejszych wyznawców Chrystusa. Twórcy tych legend korzystali z ==Bulli Kanonizacyjnych==, biografii świętych spisywanych w klasztorach jak i z tradycji ustnej przesyconej cudownością. Do najsłynniejszych dzieł tego gatunku zalicza się ==Złotą Legendę Jakuba De Voragine==. Piotr Skarga herbu Pawęża – polski jezuita, teolog, pisarz i kaznodzieja, czołowy polski przedstawiciel kontrreformacji, kaznodzieja nadworny Zygmunta III Wazy, rektor Kolegium Jezuitów w Wilnie, pierwszy rektor Uniwersytetu Wileńskiego. Sługa Boży. Autor ==Żywotów świętych== i ==Kazań sejmowych==. W latach 1552-1555 studiował na Akademii Krakowskiej, uzyskując stopień bakałarza na Wydziale Filozoficznym. W roku 1564 we Lwowie przyjął święcenie kapłańskie i jako kanonik zaczął działalność kaznodziejską m.in. przy katedrze lwowskiej. Po kilku latach udał się do Włoch, gdzie w Rzymie w roku 1569 wstąpił do zakonu jezuitów. Powróciwszy po dwóch latach do kraju zajął się zakładaniem w Polsce kolegiów jezuickich (był m.in. przewidziany na pierwszego rektora Kolegium w Poznaniu, którym ostatecznie został Jakub Wujek), a także działalnością filantropijną (założył w Krakowie Bank Pobożny dla ochrony ludzi przed lichwą i Arcybractwo Miłosierdzia).